វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណិន
ការកិន, ដំណើរដែលកិន, អំពើដែលសង្កត់ឱ្យបែក, ឱ្យល្អិត, ឱ្យរាបស្មើ :
ការកិន, ដំណើរដែលកិន, អំពើដែលសង្កត់ឱ្យបែក, ឱ្យល្អិត, ឱ្យរាបស្មើ :
ការកិន, ដំណើរដែលកិន, អំពើដែលសង្កត់ឱ្យបែក, ឱ្យល្អិត, ឱ្យរាបស្មើ :
“កំណិនថ្មនៃផ្លូវនេះ ធ្វើពុំទាន់ហើយនៅឡើយ។”