វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណើល
ន. [កំ-ណើល]
ការដែលកើលឬកល់នឹងដីជាដើម; ទីដីឬអ្វីៗដែលនាំឱ្យកើល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការដែលកើលឬកល់នឹងដីជាដើម; ទីដីឬអ្វីៗដែលនាំឱ្យកើល :
ឧទាហរណ៍
“មានកំណើលត្រង់ជម្រាលមាត់ទន្លេ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការដែលកើលឬកល់នឹងដីជាដើម; ទីដីឬអ្វីៗដែលនាំឱ្យកើល :
ការដែលកើលឬកល់នឹងដីជាដើម; ទីដីឬអ្វីៗដែលនាំឱ្យកើល :
“មានកំណើលត្រង់ជម្រាលមាត់ទន្លេ។”