វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណោរ
ន. [កំ-ណោ]
មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រមណ៍កំណោរ, ជាងកំណោរ, ក្បាលកំណោរ (ព.ទ្រ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :
មនុស្សដែលមានសក់កោរ; ជាងកោរសក់; ក្បាលដែលកោរ :
“ស្រមណ៍កំណោរ, ជាងកំណោរ, ក្បាលកំណោរ (ព.ទ្រ.)។”