វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំណោស
ន. [កំ-ណោស]
ការដែលកោសដោយខ្នោសឬដោយកាំបិតជាដើម; ស្នាមដែលកោសឆូតដោយអ្វីៗ :
ការដែលកោសដោយខ្នោសឬដោយកាំបិតជាដើម; ស្នាមដែលកោសឆូតដោយអ្វីៗ :
ការដែលកោសដោយខ្នោសឬដោយកាំបិតជាដើម; ស្នាមដែលកោសឆូតដោយអ្វីៗ :
“សង្កេតមើលតាមកំណោស; ត្រូវប្រយ័ត្ន! កុំឱ្យជ្រុលកំណោស។”