វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំបែប
គុ.កិ. [កំ-បែប]
ដែលយំ, ធ្វើអាការៈដោយប្រទាញមាត់យំច្រវែប, ពេបច្បែប, ពេបមាត់ឱ្យ ឬពេបជ្រាយឱ្យដោយរិះគន់ ឬដោយចំអកឡកឡឺយឱ្យ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលយំ, ធ្វើអាការៈដោយប្រទាញមាត់យំច្រវែប, ពេបច្បែប, ពេបមាត់ឱ្យ ឬពេបជ្រាយឱ្យដោយរិះគន់ ឬដោយចំអកឡកឡឺយឱ្យ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់