វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំប៉េះ
គុ., ន. [កំ-ប៉េះ]
អ្វីៗដែលកំបុត; ទាល់, រាក់។ ច្រើននិយាយថា កំប៉េះគូទ, រាក់កំប៉េះ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្វីៗដែលកំបុត; ទាល់, រាក់។ ច្រើននិយាយថា កំប៉េះគូទ, រាក់កំប៉េះ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះថាសទាបរាក់កំផែល ធ្វើដោយបន្ទោះឫស្សីឬផ្ដៅ :
ឧទាហរណ៍
“អីវ៉ាន់ ១ កំប៉េះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់