វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំប៉ែត
ន. [កំ-ប៉ែត]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ក្នុងពួកទន្លា ជាឈើមានឫសច្រើន, ច្រើនដុះប្របមាត់ស្ទឹង, មាត់ព្រែក មានប្រយោជន៍ដាំការពារមិនឱ្យច្រាំងបាក់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ក្នុងពួកទន្លា ជាឈើមានឫសច្រើន, ច្រើនដុះប្របមាត់ស្ទឹង, មាត់ព្រែក មានប្រយោជន៍ដាំការពារមិនឱ្យច្រាំងបាក់។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែលតិចកម្រាស់ :
ឧទាហរណ៍
“ចានកំប៉ែត, រាងកំប៉ែត, មុខកំប៉ែត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់