វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំពង់
ន. [កំ-ពង់]
ទីកន្លែងនៅមាត់ទឹកដែលជនានុជនចុះឡើងឬចតទូកជាដើម :
ទីកន្លែងនៅមាត់ទឹកដែលជនានុជនចុះឡើងឬចតទូកជាដើម :
ទីកន្លែងនៅមាត់ទឹកដែលជនានុជនចុះឡើងឬចតទូកជាដើម :
“កំពង់ទូក, កំពង់កប៉ាល់, កំពង់ទឹក។”
ទីកន្លែងនៅប្របនឹងកំពង់ដែលគេចុះឡើង :
“អ្នកលក់ដូរនៅក្បែរមាត់កំពង់។”