វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំពាយ
ន. [កំ-ពាយ]
ដីដែលសត្វល្អិតមានចង្រិត ឬកំពោងជាដើម កកាយដាក់រាយក្បែរមាត់រន្ធ :
ដីដែលសត្វល្អិតមានចង្រិត ឬកំពោងជាដើម កកាយដាក់រាយក្បែរមាត់រន្ធ :
ដីដែលសត្វល្អិតមានចង្រិត ឬកំពោងជាដើម កកាយដាក់រាយក្បែរមាត់រន្ធ :
“អ្នកដើររកជីកចង្រិតគេតែងសង្កេតរកមើលកំពាយវាជាមុន។”
កំពូកលាមកដែលនៅរាត់រាយត្រង់នេះខ្លះ ត្រង់នោះខ្លះ :
“កំពាយលាមក; កំពោងច្រើននៅក្នុងដីដែលមានកំពាយលាមក។”