វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំភរ
ន. [កំ-ភ]
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងវែងកន្ទុយមានឆ្លកក្រហម, ខ្លួនមានខ្មៅ ១ដុំសងខាង :
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងវែងកន្ទុយមានឆ្លកក្រហម, ខ្លួនមានខ្មៅ ១ដុំសងខាង :
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងវែងកន្ទុយមានឆ្លកក្រហម, ខ្លួនមានខ្មៅ ១ដុំសងខាង :
“ត្រីកំភរ។”
(ព.ទ្រ.) ដែលចូលចិត្តតែខាងភរកុហកឬធ្លាប់តែភូតកុហក, ដែលមិនពិត :
“មនុស្សកំភរ, ពាក្យកំភរ, អាកំភរ។”