វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំរោល
ន. [កំ-រ៉ោល]
អាការៈងងឹតមុខជ្រប់ឬងងឹតមុខខ្លាំងដល់ដួលដេក ដោយហេតុឃើញវត្ថុគួរខ្លាច, គួរស្ញែង មានឃើញឈាមជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អាការៈងងឹតមុខជ្រប់ឬងងឹតមុខខ្លាំងដល់ដួលដេក ដោយហេតុឃើញវត្ថុគួរខ្លាច, គួរស្ញែង មានឃើញឈាមជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“កំរោលចូល, បោសកំរោល។”
២
ស្លុបអារម្មណ៍ទៅក្នុងសភាពងងឹត មួម៉ៅរហូតគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍លែងបាន, ខឹងឆេវឆាវហួសប្រមាណទប់អារម្មណ៍លែងបាន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់