វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំលោះ
គុ., ន. [កំ-ឡោះ]
មនុស្សប្រុសដែលពេញការ, ពេញកម្លាំងល្មមមានប្រពន្ធ :
មនុស្សប្រុសដែលពេញការ, ពេញកម្លាំងល្មមមានប្រពន្ធ :
មនុស្សប្រុសដែលពេញការ, ពេញកម្លាំងល្មមមានប្រពន្ធ :
“មនុស្សកំលោះ, មនុស្សពេញកំលោះ។”
ពាក្យហៅសន្លឹកបៀម្យ៉ាង ដែលជារូបនាយចំណង់។
“”
ភ្លើងដែលកំពុងឆេះពេញបន្ទុក។
“”