វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំហែង
កិ. [កំ-ហែង]
បញ្ចេញអាការៈបែបខែង ធ្វើឱ្យគេខ្លាច ភិតភ័យដោយវាចាឬអាការៈ មុខ, ដៃ, ជើង :
បញ្ចេញអាការៈបែបខែង ធ្វើឱ្យគេខ្លាច ភិតភ័យដោយវាចាឬអាការៈ មុខ, ដៃ, ជើង :
បញ្ចេញអាការៈបែបខែង ធ្វើឱ្យគេខ្លាច ភិតភ័យដោយវាចាឬអាការៈ មុខ, ដៃ, ជើង :
“ចោរកំហែងយកទ្រព្យអ្នកដំណើរកណ្ដាលផ្លូវ។”