វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្ងួរ
ដែលមានសំឡេងវល់ និយាយមិនសូវច្បាស់ដោយខ្យល់ចេញពីច្រមុះច្រើន ព្រោះខូចមណ្ឌលច្រមុះឬធ្លុះគល់ក្រអូម, ដាច់កន្លើត :
ដែលមានសំឡេងវល់ និយាយមិនសូវច្បាស់ដោយខ្យល់ចេញពីច្រមុះច្រើន ព្រោះខូចមណ្ឌលច្រមុះឬធ្លុះគល់ក្រអូម, ដាច់កន្លើត :
ដែលមានសំឡេងវល់ និយាយមិនសូវច្បាស់ដោយខ្យល់ចេញពីច្រមុះច្រើន ព្រោះខូចមណ្ឌលច្រមុះឬធ្លុះគល់ក្រអូម, ដាច់កន្លើត :
“មនុស្សក្ងួរ, សំឡេងក្ងួរ។”