វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្ងែង
គុ. [ក្ងែង]
ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :
ឧទាហរណ៍
“ដៃក្ងែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :
ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :
“ដៃក្ងែង។”