វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្បត់

កិ. [ក្បត់]

ធ្វើការដោយឧបាយដោយកលកំបាំង ក្នុងបំណងឱ្យបាត់បង់ខ្លួនអ្នកដទៃ, ឬអ្នកដែលត្រូវជួយ ត្រូវទំនុកបម្រុង, ពុំនោះធ្វើបំផ្លាញមនុស្សដែលជាមិត្រ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ធ្វើការដោយឧបាយដោយកលកំបាំង ក្នុងបំណងឱ្យបាត់បង់ខ្លួនអ្នកដទៃ, ឬអ្នកដែលត្រូវជួយ ត្រូវទំនុកបម្រុង, ពុំនោះធ្វើបំផ្លាញមនុស្សដែលជាមិត្រ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ធ្វើសកម្មភាពឬទង្វើដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជាតិ :

ឧទាហរណ៍

“អំពើក្បត់ជាតិ, ជនក្បត់ជាតិ។”

៣

ដណ្ដើមយករាជសម្បត្តិឬចូលសមគំនិតនឹងអ្នកបរទេស នាំគេចូលមកលុកលុយសង្កត់សង្កិនដែន, ប្រទេសរបស់ខ្លួន។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់