វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្បាច់

ន. [ក្បាច់]

ប្រដាប់សម្រាប់កែនលេខមានស្នូក ៤ជ្រុងទ្រវែង មានគ្រាប់ខ័ណ្ឌជា ២សង្កាត់, សង្កាត់ខាងលើ ១ខ្ទង់ ២គ្រាប់ ក្នុង ១គ្រាប់ ទុកជា ៥។ សង្កាត់ខាងក្រោម ១ខ្ទង់ ៥គ្រាប់ ជាគ្រាប់រាយ។ ជួនកាលគេហៅថា ក្បាច់ចិន។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ប្រដាប់សម្រាប់កែនលេខមានស្នូក ៤ជ្រុងទ្រវែង មានគ្រាប់ខ័ណ្ឌជា ២សង្កាត់, សង្កាត់ខាងលើ ១ខ្ទង់ ២គ្រាប់ ក្នុង ១គ្រាប់ ទុកជា ៥។ សង្កាត់ខាងក្រោម ១ខ្ទង់ ៥គ្រាប់ ជាគ្រាប់រាយ។ ជួនកាលគេហៅថា ក្បាច់ចិន។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ការរចនាវិចិត្រផ្សេងៗ, បុរាណសរសេរ “ក្បេច” :

ឧទាហរណ៍

“ប្រាសាទនគរវត្តមានក្បាច់ដ៏វិចិត្រ។”

៣

ចំនួនដែលថែមលើសពី១០, និយាយចំពោះផ្លែឈើផ្សេងៗ មានផ្លែស្វាយនិងក្រូចពោធិ៍សាត់ជាដើម ដែលត្រូវទិញឬលក់ គឺគេគិតតម្លៃតែត្រឹម ១០តែគេថែម ២ទៀតត្រូវជា ១២ផ្លែ, ចំនួន ២ដែលគេថែមនេះ ហៅថា ក្បាច់។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់