វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្បាច់
ន. [ក្បាច់]
ប្រដាប់សម្រាប់កែនលេខមានស្នូក ៤ជ្រុងទ្រវែង មានគ្រាប់ខ័ណ្ឌជា ២សង្កាត់, សង្កាត់ខាងលើ ១ខ្ទង់ ២គ្រាប់ ក្នុង ១គ្រាប់ ទុកជា ៥។ សង្កាត់ខាងក្រោម ១ខ្ទង់ ៥គ្រាប់ ជាគ្រាប់រាយ។ ជួនកាលគេហៅថា ក្បាច់ចិន។
ប្រដាប់សម្រាប់កែនលេខមានស្នូក ៤ជ្រុងទ្រវែង មានគ្រាប់ខ័ណ្ឌជា ២សង្កាត់, សង្កាត់ខាងលើ ១ខ្ទង់ ២គ្រាប់ ក្នុង ១គ្រាប់ ទុកជា ៥។ សង្កាត់ខាងក្រោម ១ខ្ទង់ ៥គ្រាប់ ជាគ្រាប់រាយ។ ជួនកាលគេហៅថា ក្បាច់ចិន។
ប្រដាប់សម្រាប់កែនលេខមានស្នូក ៤ជ្រុងទ្រវែង មានគ្រាប់ខ័ណ្ឌជា ២សង្កាត់, សង្កាត់ខាងលើ ១ខ្ទង់ ២គ្រាប់ ក្នុង ១គ្រាប់ ទុកជា ៥។ សង្កាត់ខាងក្រោម ១ខ្ទង់ ៥គ្រាប់ ជាគ្រាប់រាយ។ ជួនកាលគេហៅថា ក្បាច់ចិន។
“”
ការរចនាវិចិត្រផ្សេងៗ, បុរាណសរសេរ “ក្បេច” :
“ប្រាសាទនគរវត្តមានក្បាច់ដ៏វិចិត្រ។”
ចំនួនដែលថែមលើសពី១០, និយាយចំពោះផ្លែឈើផ្សេងៗ មានផ្លែស្វាយនិងក្រូចពោធិ៍សាត់ជាដើម ដែលត្រូវទិញឬលក់ គឺគេគិតតម្លៃតែត្រឹម ១០តែគេថែម ២ទៀតត្រូវជា ១២ផ្លែ, ចំនួន ២ដែលគេថែមនេះ ហៅថា ក្បាច់។
“”