វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្បាលខាប
ន. [ក្បាល-ខាប]
ក្បាច់ចម្លាក់បុរាណមួយប្រភេទមានសណ្ឋានជាក្បាលសត្វស្រដៀងគ្នានឹងក្បាលគ្រុឌ ក្បាលរាហូជាដើម ខាំពាំ ឬខ្ជាក់នូវចង្វាយ ក្បាច់ងៗជានិមិត្តរូបនៃភាពអមតៈ និងភាពរុងរឿង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ក្បាច់ចម្លាក់បុរាណមួយប្រភេទមានសណ្ឋានជាក្បាលសត្វស្រដៀងគ្នានឹងក្បាលគ្រុឌ ក្បាលរាហូជាដើម ខាំពាំ ឬខ្ជាក់នូវចង្វាយ ក្បាច់ងៗជានិមិត្តរូបនៃភាពអមតៈ និងភាពរុងរឿង។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់