វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្បឿង

ន. [ក្បឿង]

បន្ទះដីដែលគេដុតឱ្យឆ្អិន សម្រាប់ប្រក់លំនៅ មានធ្វើជាដោះ សម្រាប់កោះភ្ជាប់នឹងដៃរណែង។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បន្ទះដីដែលគេដុតឱ្យឆ្អិន សម្រាប់ប្រក់លំនៅ មានធ្វើជាដោះ សម្រាប់កោះភ្ជាប់នឹងដៃរណែង។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់