វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រណាន់
គុ.កិ., គុ. [ក្រ-ណាន់]
ដែលប្រកាន់ស្អិតបំភ្លេចមិនបាន; ដែលកួចកាន់ជានិច្ចក្នុងចិត្ត :
ដែលប្រកាន់ស្អិតបំភ្លេចមិនបាន; ដែលកួចកាន់ជានិច្ចក្នុងចិត្ត :
ដែលប្រកាន់ស្អិតបំភ្លេចមិនបាន; ដែលកួចកាន់ជានិច្ចក្នុងចិត្ត :
“ស្អប់ក្រណាន់; ចិត្តក្រណាន់។”
ដែលណែន, មាំស្វិតមិនងាយលែង :
“ចាប់រៀនមុខវិជ្ជាណាមួយ ត្រូវចាប់ឱ្យក្រណាន់ទើបចេះបាន។”
របស់ដែលធ្លាប់ប្រកាន់ ជាប់ស្អិតរមួត ធ្លាប់ហួងហែងក្នុងចិត្តមិនលែង។
“”