វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្របៅ
ន. [ក្រ-បៅ]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្លែបរិភោគបាន។ អ្នកស្រុកធ្លាប់ជឿមកថា កាលណាត្រីព្រលូងស៊ីផ្លែក្របៅ សាច់ត្រីនោះកាលណាគេបរិភោគទៅនឹងបណ្ដាលជាពិសពុល។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្លែបរិភោគបាន។ អ្នកស្រុកធ្លាប់ជឿមកថា កាលណាត្រីព្រលូងស៊ីផ្លែក្របៅ សាច់ត្រីនោះកាលណាគេបរិភោគទៅនឹងបណ្ដាលជាពិសពុល។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានផ្លែបរិភោគបាន។ អ្នកស្រុកធ្លាប់ជឿមកថា កាលណាត្រីព្រលូងស៊ីផ្លែក្របៅ សាច់ត្រីនោះកាលណាគេបរិភោគទៅនឹងបណ្ដាលជាពិសពុល។
“”
ដុំម្សៅសម្រាប់ធ្វើនំបញ្ចុកដែលគេលញ់ផ្ដុំជាដុំធំៗបម្រុងនឹងស្ងោរ :
“ក្របៅនំបញ្ចុក។”