វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រពះ
ន. [ក្រ-ពះ]
អាការៈមានសណ្ឋានដូចប្លោកសម្រាប់ទទួលអាហារ។ មនុស្សដែលផឹកស៊ីច្រើន គេហៅ មនុស្សក្រពះទក់, ក្រពះតាប់ (ព.ទ្រ.)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អាការៈមានសណ្ឋានដូចប្លោកសម្រាប់ទទួលអាហារ។ មនុស្សដែលផឹកស៊ីច្រើន គេហៅ មនុស្សក្រពះទក់, ក្រពះតាប់ (ព.ទ្រ.)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់