វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រមាច់
គុ. [ក្រ-ម៉ាច់]
ដែលចេះកំប្លែង ដោយវាចាឬដោយអវយវៈ មានញាក់មុខញាក់មាត់ជាដើម គួរឱ្យសើច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលចេះកំប្លែង ដោយវាចាឬដោយអវយវៈ មានញាក់មុខញាក់មាត់ជាដើម គួរឱ្យសើច :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សក្រមាច់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់