វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ក្រមុំ

ន. [ក្រ-ម៉ុម]

ស្រីមានអាយុ ១៥ឬ១៦ឆ្នាំគ្រប់ការ កំណត់ឱ្យមានប្ដីបាន; បើវាតសព្ទនេះឱ្យទូលាយទៅទៀត គឺស្រីណាមិនដែលមានប្ដី ទោះអាយុហួសពី ១៦ឆ្នាំទៅ ទល់នឹង ៥០ឆ្នាំ ក្ដី គេហៅថា "ចាស់ក្រមុំ", ជួនកាលយកពាក្យសៀមមកហៅថា "សាវកែ" វិញ, ប្រែថា "ក្រមុំចាស់"។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ស្រីមានអាយុ ១៥ឬ១៦ឆ្នាំគ្រប់ការ កំណត់ឱ្យមានប្ដីបាន; បើវាតសព្ទនេះឱ្យទូលាយទៅទៀត គឺស្រីណាមិនដែលមានប្ដី ទោះអាយុហួសពី ១៦ឆ្នាំទៅ ទល់នឹង ៥០ឆ្នាំ ក្ដី គេហៅថា "ចាស់ក្រមុំ", ជួនកាលយកពាក្យសៀមមកហៅថា "សាវកែ" វិញ, ប្រែថា "ក្រមុំចាស់"។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ពាក្យហៅសន្លឹកបៀម្យ៉ាង ដែលជារូបស្ដេចស្រី។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សាវកែ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់