វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រឡឹង
កិ. [ក្រ-ឡឹង]
ធ្វើឱ្យមូលដោយគ្រឿងវិល និងដែកចាក់ដែលហៅថាគ្រឿងក្រឡឹង :
ធ្វើឱ្យមូលដោយគ្រឿងវិល និងដែកចាក់ដែលហៅថាគ្រឿងក្រឡឹង :
ធ្វើឱ្យមូលដោយគ្រឿងវិល និងដែកចាក់ដែលហៅថាគ្រឿងក្រឡឹង :
“ក្រឡឹងដន្លាប់, ក្រឡឹងជើងទៀន, ក្រឡឹងជើងបាត្រ។”
ដែលមានដំណើរវិលជុំវិញ :
“ដើរក្រឡឹង, បរក្រឡឹង, ហោះក្រឡឹងទីក្រុង, សត្វហើរក្រឡឹងបឹង។”