វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រឡៅ
[ក្រ-ឡៅ]
ជាក់, ច្បាស់, ប្រាកដ, ស្ដែង :
ជាក់, ច្បាស់, ប្រាកដ, ស្ដែង :
ជាក់, ច្បាស់, ប្រាកដ, ស្ដែង :
“ភ្នែកក្រឡៅ, ស្នាមក្រឡៅ។”
មើលចំទៅមុខហើយសង្កេតឱ្យច្បាស់ (ក្នុងសាស្ត្រាបុរាណ និង ទំនុកច្រៀងខ្លះ) :
“ក្រឡេកក្រឡៅ ងើយងើបមើលទៅសោះសា …, ក្រឡេកមើលទៅ ក្រឡៅមើលមក.”
(ក្រឡេក គឺមើលចំហៀងភ្នែកដោយរហ័ស, ក្រឡៅ គឺមើលចំទៅមុខហើយសង្កេតឱ្យច្បាស់)។