វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រឳ
កិ. [ក្រ-អៅ]
ច្រៀង, ស្រែកច្រៀង (សព្ទមេមត់)។
ច្រៀង, ស្រែកច្រៀង (សព្ទមេមត់)។
ច្រៀង, ស្រែកច្រៀង (សព្ទមេមត់)។
“”
ខ្នែងដែលបែកចេញពីមើមឈូកទៅ; តែអ្នកខ្លះសំដៅហៅលើមើមឈូកតែម្ដង :
“ក្រឳឈូក។”
ដែលឮរំពងណែនពីរោះ :
“សំឡេងក្រឳ។”
(ច្រើនសរសេរជា ក្រអៅ)។