វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រាំង
កិ. [ក្រាំង]
កប់ខ្លួននៅស្ងួតក្នុងដី (រមាស) ; ឡើងពីក្នុងទឹកមកដេកហាលខ្លួននៅលើគោក (ក្រពើ) :
កប់ខ្លួននៅស្ងួតក្នុងដី (រមាស) ; ឡើងពីក្នុងទឹកមកដេកហាលខ្លួននៅលើគោក (ក្រពើ) :
កប់ខ្លួននៅស្ងួតក្នុងដី (រមាស) ; ឡើងពីក្នុងទឹកមកដេកហាលខ្លួននៅលើគោក (ក្រពើ) :
“រមាសក្រាំង, ក្រពើឡើងក្រាំង។”
សៀវភៅធ្វើដោយក្រដាសស្នាយឬក្រដាសមនជាដើម បត់ជាជាន់ៗ ជារបៀបត្រឹមស្មើ បើកបានសម្រាប់សរសេរកត់ត្រាអ្វីទាំងពួង។
“”
ទួលដែលមាននៅទីវាល (ពាក្យខ្មែរបុរាណ) :
“ភូមិក្រាំង គឺភូមិដែលតាំងនៅលើដីក្រាំង។ ក្រាំងមានឈ្មោះផ្សេងៗ ច្រើនដូច ក្រាំងចេក, ក្រាំងធ្នង់, ក្រាំងព្នៅ ជាដើម។”