វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រឺត
ឧ. [ក្រឺត]
សូរដែលលាន់ឮដោយការសង្កៀតគ្នាឬដោយការសង្កត់លើគ្នា :
សូរដែលលាន់ឮដោយការសង្កៀតគ្នាឬដោយការសង្កត់លើគ្នា :
សូរដែលលាន់ឮដោយការសង្កៀតគ្នាឬដោយការសង្កត់លើគ្នា :
“សូរក្រឺតៗ, ខាំធ្មេញក្រឺតៗ។”
ថ្នាក់ដែលរំកិលឬបង្ខិតវត្ថុអ្វីពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយ :
“បង្ខិតមួយក្រឺតទៀត, ឡើងមួយក្រឺតទៀត។”