វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រែងតែ
ឈ. [ក្រែង-តែ]
ថប់តែ, ខ្លាចតែ; លុះតែ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ថប់តែ, ខ្លាចតែ; លុះតែ :
ឧទាហរណ៍
“ក្រែងតែគេឱ្យថ្លៃខ្ញុំពេញចិត្ត ទើបខ្ញុំលក់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ថប់តែ, ខ្លាចតែ; លុះតែ :
ថប់តែ, ខ្លាចតែ; លុះតែ :
“ក្រែងតែគេឱ្យថ្លៃខ្ញុំពេញចិត្ត ទើបខ្ញុំលក់។”