វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រំ
កិ. [ក្រំ]
ប្រកប, បញ្ចុះលោហជាតិផ្សេងៗនឹងដែក :
ប្រកប, បញ្ចុះលោហជាតិផ្សេងៗនឹងដែក :
ប្រកប, បញ្ចុះលោហជាតិផ្សេងៗនឹងដែក :
“ក្រំមាស គឺយកមាសមកប្រកប ឬ បញ្ចុះនឹងដែក។”
ខ្ទាំ; ស្ងួតស្ងប់, អន់; សៅហ្មង :
“ក្រំខ្លួន, ក្រំចិត្ត, ក្រៀមក្រំ។”
សោកសៅ រកាំចិត្ត សៅហ្មងចិត្ត :
“ក្រំចិត្តព្រោះបែកគូស្នេហ៍។”