វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្លើ
ន. [ក្លើ]
មិត្រស្និទ្ធទុកចិត្តគ្នាដល់ទីរួមក្ដីសុខទុក្ខជាមួយគ្នា ឬរួមក្ដីមេត្រីដោយឱ្យរបស់អ្វីៗគ្នាបាន, ដល់ហៅគ្នាអាមឹង, ឯងអញទៅវិញទៅមក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មិត្រស្និទ្ធទុកចិត្តគ្នាដល់ទីរួមក្ដីសុខទុក្ខជាមួយគ្នា ឬរួមក្ដីមេត្រីដោយឱ្យរបស់អ្វីៗគ្នាបាន, ដល់ហៅគ្នាអាមឹង, ឯងអញទៅវិញទៅមក។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្រីនិងស្រីហៅថា "ម្រាក់" វិញ)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់