វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្លែង
កិ. [ក្លែង]
ធ្វើឱ្យប្លែកចាករូបរាងដើម ទៅយករូបរាងថ្មី ដើម្បីកុំឱ្យគេស្គាល់ឬពោលឱ្យខុសចាកសម្ដីដើមទៅពោលសម្ដីថ្មីដើម្បីកុំឱ្យគេដឹង :
ធ្វើឱ្យប្លែកចាករូបរាងដើម ទៅយករូបរាងថ្មី ដើម្បីកុំឱ្យគេស្គាល់ឬពោលឱ្យខុសចាកសម្ដីដើមទៅពោលសម្ដីថ្មីដើម្បីកុំឱ្យគេដឹង :
ធ្វើឱ្យប្លែកចាករូបរាងដើម ទៅយករូបរាងថ្មី ដើម្បីកុំឱ្យគេស្គាល់ឬពោលឱ្យខុសចាកសម្ដីដើមទៅពោលសម្ដីថ្មីដើម្បីកុំឱ្យគេដឹង :
“ក្លែងរូប, ក្លែងសម្ដី, ក្លែងសំឡេង។”
ដែលមិនពិត មិនប្រាកដ មិនសុទ្ធ :
“ព័ត៌មានក្លែងក្លាយ, ផលិតផលក្លែងក្លាយ។”
បំភាន់ខុសពីការពិតដោយប្រើមធ្យោបាយមិនឱ្យគេដឹង :
“ក្លែងបន្លំឯកសារសាធារណៈ។”