វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្សិណ
ន. [ក្សិន]
ដូចគ្នានឹង ក្សណៈ។
ដូចគ្នានឹង ក្សណៈ។
ដូចគ្នានឹង ក្សណៈ។
“”
ខណៈនោះ, ភ្លាមនោះ, គ្រានោះ, ដងនោះ, កាលនោះ :
“ក្សិណនោះព្រះយមពន្រាយ លើសលែងសព្វសាយ ស្ដេចបើកព្រះនេត្រយល់ជាក់ ... (សាស្ត្រាពាក្យកាព្យ សុបិនកុមារ)។”
(ម.ព. ខណៈនិងក្សណៈ)។