វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខម
កិ. [ខម]
បើកមាត់លៀនអណ្ដាត បើកភ្នែកសម្ដែងអាការៈឱ្យគេខ្លាច :
បើកមាត់លៀនអណ្ដាត បើកភ្នែកសម្ដែងអាការៈឱ្យគេខ្លាច :
បើកមាត់លៀនអណ្ដាត បើកភ្នែកសម្ដែងអាការៈឱ្យគេខ្លាច :
“ក្មេងហ្នឹងខិលណាស់ វាហ៊ានខមដាក់ខ្ញុំ។”
ខ្មែរក្នុងបុរាណសម័យព្រេងនាយ។
“”
ឈ្មោះអក្សរខ្មែរបែបមួយ គឺអក្សរធំកាច់ជ្រុង (ច្រើនប្រើចារនឹងស្លឹករឹត) :
“អក្សរខម។”