វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខឹង
កិ. [ខឹង]
កម្រើកចិត្តដោយទោមនស្ស ព្រោះមានអារម្មណ៍មិនគាប់ចិត្ត មកប៉ះពាល់ត្រូវទ្វារទាំង ៦មានចក្ខុទ្វារជាដើម នាំឱ្យក្ដួលក្ដៅចិត្តឡើង។
កម្រើកចិត្តដោយទោមនស្ស ព្រោះមានអារម្មណ៍មិនគាប់ចិត្ត មកប៉ះពាល់ត្រូវទ្វារទាំង ៦មានចក្ខុទ្វារជាដើម នាំឱ្យក្ដួលក្ដៅចិត្តឡើង។
កម្រើកចិត្តដោយទោមនស្ស ព្រោះមានអារម្មណ៍មិនគាប់ចិត្ត មកប៉ះពាល់ត្រូវទ្វារទាំង ៦មានចក្ខុទ្វារជាដើម នាំឱ្យក្ដួលក្ដៅចិត្តឡើង។
“”
(ម.ព. សម្បា)។
“”
រង្វាល់តូចចុះពីកន្តាំងតូចមក :
“អង្ករមួយខឹង។”
(ម.ព. ខ្ញឹង ផង)។