វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខូច
គុ. [ខូច]
ដែលមានកិរិយាអាក្រក់, មានពុតត្បុត :
ដែលមានកិរិយាអាក្រក់, មានពុតត្បុត :
ដែលមានកិរិយាអាក្រក់, មានពុតត្បុត :
“មនុស្សខូច។”
ខូចជាងគេ។
“”
ខូចជាងគេ។
“”
វិនាស, អន្តរាយ, យកជាការមិនបាន :
“ខូចចិត្ត, ខូចខ្លួន, ខូចរបស់ទ្រព្យ។”
ស្លាប់ :
“ជីតាខ្ញុំខូចពីយប់មិញ។”
(ព.ផ្ទ. ជា)។