វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខឿន
ន. [ខឿន]
ថ្នាក់, ជាន់រងគេហដ្ឋានឬដីដែលលើកហើយមានឈើច្រុះឬរៀបឥដ្ឋ, ថ្មរាំងពីខាងជុំវិញ ដើម្បីមិនឱ្យលិចទឹក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ថ្នាក់, ជាន់រងគេហដ្ឋានឬដីដែលលើកហើយមានឈើច្រុះឬរៀបឥដ្ឋ, ថ្មរាំងពីខាងជុំវិញ ដើម្បីមិនឱ្យលិចទឹក :
ឧទាហរណ៍
“ខឿនវិហារ, ខឿនពោធិព្រឹក្ស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់