វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខេមរៈ
ន. [ខេ-ម៉ៈ-រ៉ៈ]
ខ្មែរ; (ពាក្យនេះមានទំនងជាបាលីភាសាដែលប្រែថា "មនុស្សមានសេចក្ដីក្សេម" មកអំពីវិគ្គហៈថា "ខេមំ យស្ស អត្ថីតិ ខេមរោ" ឬជាពហុវចនៈថា "ខេមំ យេសមត្ថីតិ ខេមរា"; ប៉ុន្តែនឹងពោលឱ្យប្រាកដថា បានជាហៅ "ខេមរៈៗ" នោះ ពីព្រោះប្រែថា មានសេចក្ដីក្សេម ដូច្នេះក៏អាចដឹងប្រាកដពុំបាន ព្រោះក្នុងសិលាចារឹកបុរាណ សរសេរ "ក្មែរ" ក៏មាន។