វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ចោត
គុ.កិ. [ខ្ចោត]
ដោយមានជើងចោតម្ខាង ឬទាំងពីរខាង ហើយដើរជាន់ដីដោយចុងជើង កែងជើងផុតពីដី :
ដោយមានជើងចោតម្ខាង ឬទាំងពីរខាង ហើយដើរជាន់ដីដោយចុងជើង កែងជើងផុតពីដី :
ដោយមានជើងចោតម្ខាង ឬទាំងពីរខាង ហើយដើរជាន់ដីដោយចុងជើង កែងជើងផុតពីដី :
“មនុស្សដើរខ្ចោត។”