វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ជាក
ឧ. [ខ្ជាក]
សូរឮដោយធ្លាក់, ដោយគ្រវាត់, ដោយបោក :
សូរឮដោយធ្លាក់, ដោយគ្រវាត់, ដោយបោក :
សូរឮដោយធ្លាក់, ដោយគ្រវាត់, ដោយបោក :
“ធ្លាក់ឮខ្ជាក, គ្រវាត់ឮខ្ជាក, បោកឮខ្ជាក។”
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យធ្លាក់; ពាក្យគ្រវាត់, ពាក្យបោកឱ្យវិសេសឡើង :
“ធ្លាក់ខ្ជាក, គ្រវាត់ខ្ជាក, បោកខ្ជាក។”