វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ជេញខ្ជិល
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
ខ្ជិលកម្ជេញ គឺខ្ជិលរងៀករងៀម, ខ្ជិលច្រអូសស្ទើរក្រោកពុំរួច :
“ខ្ជេញខ្ជិលឡេះឡោះ ខ្ជិលច្រអូសរម៉េះរម៉ោះ។”