វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ទាស់
កិ. [ខ្ទាស់]
ធ្វើឱ្យជាប់គ្នាដោយក្លាស់នឹងកន្លាស់ ឬ ម្ជុល ជាដើម :
ធ្វើឱ្យជាប់គ្នាដោយក្លាស់នឹងកន្លាស់ ឬ ម្ជុល ជាដើម :
ធ្វើឱ្យជាប់គ្នាដោយក្លាស់នឹងកន្លាស់ ឬ ម្ជុល ជាដើម :
“ខ្ទាស់កន្ទោងដោយកន្លាស់។”
ម្ជុលបត់មួយយ៉ាង សម្រាប់ខ្ទាស់អ្វីៗ :
“ម្ជុលខ្ទាស់។”
រារាំង, ប្រឆាំងមិនឱ្យសម្រេច :
“គាត់និយាយខ្ទាស់ខ្ញុំរហូត។”