វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្ទើត
កិ. [ខ្ទើត]
ប្រឹងឡើង, ចំកោងឡើង, មិនងាយចុះទៅក្រោមដោយបោះដោយវាយ :
ប្រឹងឡើង, ចំកោងឡើង, មិនងាយចុះទៅក្រោមដោយបោះដោយវាយ :
ប្រឹងឡើង, ចំកោងឡើង, មិនងាយចុះទៅក្រោមដោយបោះដោយវាយ :
“វាយមិនចុះ, សង្កត់មិនចុះ ចេះតែខ្ទើតឡើង។”
(ព.ប្រ.) លូកមិនចុះ, ចាក់មិនចុះ។
“”