វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្នាច់
ន. [ខ្នាច់]
កំណាច់ឈើ ឬ ឫស្សី ផ្ដៅ ដែលកាច់មិនឱ្យដាច់ពីគ្នា ទុកចំណាំចំនួនដែលរាប់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កំណាច់ឈើ ឬ ឫស្សី ផ្ដៅ ដែលកាច់មិនឱ្យដាច់ពីគ្នា ទុកចំណាំចំនួនដែលរាប់ :
ឧទាហរណ៍
“មួយខ្នាច់, ពីរខ្នាច់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់