វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្មាញ់
គុ. [ខ្មាញ់]
ដែលចូលធ្លុងគ្នាល្អ :
ដែលចូលធ្លុងគ្នាល្អ :
ដែលចូលធ្លុងគ្នាល្អ :
“ខ្សែខ្មាញ់។”
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ពួកស្មៅជើងបង្កងសម្រាប់ប្រើជ្រលក់យកពណ៌ខ្មៅ បុកលាយជាមួយនឹងខ្មួញ។
“”
ពាក្យសម្រាប់ចម្រើនពាក្យ រត់ ឱ្យប្លែកឡើង :
“រត់ខ្មាញ់ គឺរត់លឿនហើយញាប់ជើងផង។”