វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្មាំង
គុ. [ខ្មាំង]
ដែលមានចិត្តជាសត្រូវ, ដែលចេញអាការៈជាសត្រូវ :
ដែលមានចិត្តជាសត្រូវ, ដែលចេញអាការៈជាសត្រូវ :
ដែលមានចិត្តជាសត្រូវ, ដែលចេញអាការៈជាសត្រូវ :
“ចិត្តខ្មាំង, សម្ដីខ្មាំង។”
សត្រូវ, មនុស្សដែលជាគូវិវាទនឹងគ្នា។
“”
ឈ្មោះម្ទេសមួយប្រភេទ គ្រាប់ល្អិត ហឹរឆ្ងាញ់ជាងម្ទេសដទៃ :
“ម្ទេសខ្មាំង។”