វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្លោង
ន. [ខ្លោង]
របស់ដែលជាចម្បងលើគេ; ប្រធាន, មេ, គោលចារឹក; មនុស្ស ឬ សត្វដែលមានអានុភាពជាធំជាងគេ :
របស់ដែលជាចម្បងលើគេ; ប្រធាន, មេ, គោលចារឹក; មនុស្ស ឬ សត្វដែលមានអានុភាពជាធំជាងគេ :
របស់ដែលជាចម្បងលើគេ; ប្រធាន, មេ, គោលចារឹក; មនុស្ស ឬ សត្វដែលមានអានុភាពជាធំជាងគេ :
“មេខ្លោង។”