វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្លោច
គុ. [ខ្លោច]
ដែលឆ្អិនមិនស្រួលមិនល្អដោយដុត, ដោយអាំង, ដោយលីង, ដោយរោលមិនស្រួល ភ្លើងឆេះតែខាងក្រៅ មិនឆ្អិនខាងក្នុង ឬ ឆេះទាំងក្នុងទាំងក្រៅ :
ដែលឆ្អិនមិនស្រួលមិនល្អដោយដុត, ដោយអាំង, ដោយលីង, ដោយរោលមិនស្រួល ភ្លើងឆេះតែខាងក្រៅ មិនឆ្អិនខាងក្នុង ឬ ឆេះទាំងក្នុងទាំងក្រៅ :
ដែលឆ្អិនមិនស្រួលមិនល្អដោយដុត, ដោយអាំង, ដោយលីង, ដោយរោលមិនស្រួល ភ្លើងឆេះតែខាងក្រៅ មិនឆ្អិនខាងក្នុង ឬ ឆេះទាំងក្នុងទាំងក្រៅ :
“បាយខ្លោច, ត្រីខ្លោច ជាដើម។”
សង្រេងសង្រៃខ្លាំង ហាក់ដូចជាឆេះខ្លោចហើយផ្សាក្នុងចិត្ត។
“”