វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្សត់ខ្សោយ
[ខ្សត់-ខ្សោយ]
ដែលមិនបរិបូរណ៍ ដែលមានតិចតួច ខ្វះខាត ក្រ :
ដែលមិនបរិបូរណ៍ ដែលមានតិចតួច ខ្វះខាត ក្រ :
ដែលមិនបរិបូរណ៍ ដែលមានតិចតួច ខ្វះខាត ក្រ :
“អាហារូបត្ថម្ភខ្សត់ខ្សោយ។”
ខ្វះខាត ខ្សត់ខ្លាំង មានតែបន្តិចបន្តួច។ ច្រើនប្រើសំដៅលើទ្រព្យសម្បត្តិ :
“មនុស្សខ្សត់ខ្សោយ ជីវភាពខ្សត់ខ្សោយ។”